زن پشت پرده

روز نوشته های یک زن امروزی

دلم می خواهد.....
ساعت ۱٠:٤۸ ‎ق.ظ روز ۱۳۸٧/٩/۱۳  کلمات کلیدی:

امروز با خودم فکر کردم چقدر دوست دارم موبایلم و خاموش کنم  و پرتش کنم یه گوشه دیگه زنگ نزنه یه نفس راحت بکشم .....احساس کردم چقدر دلم می خواد به یه سفر برم که جای پرت و دور افتاده ای باشه از این شلوغی و فشار خلاص بشم ....صبح توی اون به اصطلاح غربت از خواب بیدار بشم آدمای تازه ای رو ببینم که با همه آدمهایی که تا حالا دیدم فرق داشته باشند حرفاشون,کاراشون,همه چیزشون متفاوت باشه آسمونشون صاف باشه دلشونم مثل آسمونشون باور نکردنی صاف باشه احساس کنم تمام اون چیزایی رو که قبلاً فکر می کردم دیگه کیمیا شده دوباره رسم شده وقتی رو زمینش راه می رم احساس کنم که هیچوقت دیگه برای هیچ چیز دیر نیست وقتی به آسمونش نگاه می کنم مطمئن بشم که خورشید عشق هیچ وقت یخ نمی بنده حتی تو سرد ترین روزای زمستون وقتی به مردمش نگاه می کنم بفهمم اونجا هیچکی دل دو تا عاشق و نمی شکنه از هم جداشون نمی کنه ,به خاطر خودخواهی خودش, هیچ عاشقی هیچوقت عوض نمی شه, هیچ دوستی به دوستش پشت نمی کنه ,ببینم همیشه میشه از اول شروع کرد ببینم یه جایی هست که جنگل و کوه و بیابون و دریارو با هم داره یه جایی که خیلی دوره نمی دونم از کدوم ور می شه رفت......یه جایی مواز ی این دنیایی که ما هستیم مثلاً شاید اگه همین الان جلوت یه زیپ تو هوا سبز بشه وقتی اون و بکشی پایین بتونی این دنیا رو ببینی و احساس آرامش و رهایی کنی......


                                              دایره بسته                              

                     درحوالی تردید کوچه ای هست 

                                             نامش باور....                       

                  و اینسوی تر بن بستی به نام انکار

                         هر صبح که پنجره را باز می کنم      

                        ساکنان کوچه و بن بست جا به جا شده اند.